Φιλελεύθερος, Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

 

Πονηροί και δύσκολοι καιροί

Του Δρα Στέλιου Πέτρου*

Φωτογραφία

ΤΟ ΝΑ ΛΕΣ την άποψή σου σε μια ευνομούμενη πολιτεία και να ενδιαφέρεσαι για την πολιτική, είναι το ζητούμενο για να λέγεσαι πολίτης. Διαφορετικά είσαι ιδιώτης. Στην αθηναϊκή δημοκρατία, ως γνωστόν, η άρνηση ή η ανικανότητα συμμετοχής στη δημόσια ζωή, ειδικότερα στη δημοκρατική διακυβέρνηση της πόλης-κράτους, εθεωρείτο επαίσχυντη συμπεριφορά και οι «ιδιώτες» εθεωρούντο από τους Αθηναίους πολίτες ως έχοντες κακή κρίση σε δημόσια και πολιτικά θέματα. Δηλαδή ο ιδιώτης ήταν αδιάφορος και άχρηστος για την πατρίδα του και κάπως ηλίθιος (κατά το αγγλικό με ελληνική ρίζα idiot).

 

Οι καιροί και δύσκολοι είναι και πονηροί. Πολλοί μάς θέλουν αυτό το διάστημα ιδιώτες, βλάκες, αδιάφορους, με χαλαρές τις μνήμες, με μειωμένα αντανακλαστικά αντίδρασης, απληροφόρητους. Μας θέλουν να κυριαρχούμαστε από ηττοπάθεια, έτοιμους να δεχθούμε τα επερχόμενα. Αυτοί οι πολλοί βρίσκονται μεταξύ μας. Βρίσκονται επίσης στα κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού. Όλοι αυτοί έχοντας κατά νουν την πικρή εμπειρία από το δημοψήφισμα του 2004, χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους και διαδικασίες. Μας προετοιμάζουν να δεχτούμε μια λύση (βλ. πχ κατευθυνόμενες ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές), που ούτε καν υποφερτή θα είναι. Που θα στερεί βασικά δικαιώματα, ακόμη και αυτό της ελεύθερης έκφρασης. Η φίμωση θα περάσει με τη χρήση και τη μονοπώληση της πληροφόρησης με χρήση επίσημων και ανεπίσημων πηγών και μέσων. Το χειρότερο και προβλέψιμο από τώρα, είναι ότι μια λύση θα πλασαριστεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, για να είναι περιορισμένα τα περιθώρια ενημέρωσης, προβληματισμού και αντίδρασης.


Γι΄ αυτούς όμως υπάρχουν σοφές και σαφείς απαντήσεις που αφορούν το εγχείρημα της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν ένα καθεστώς αποτυγχάνει ή δεν απολαμβάνει καθολικής νομιμοποίησης λόγω υπόσκαψης, δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητο να συμπαρασυρθεί στην πτώση του και να καταλυθεί η πολιτειακή κατάσταση, με σκοπό να οικοδομηθεί τεχνητά μια νέα κρατική υποδομή, οι θεσμοί της οποίας δεν θα αντανακλούν τη λαϊκή βούληση. Τα κράτη δεν αναπαράγονται σε δοκιμαστικούς σωλήνες εργαστηρίου κάτι που επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς το 1920 διά του συστήματος των Εντολών.
Τι ακολούθησε είναι γνωστό. Ας το έχουν υπόψη τους.